Nang Malimutan Managinip ni Panaginip

Nang Malimutan Managinip ni Panaginip

Para sa’yong nagpakilala sa’kin sa mga bilabila,

Kung nakakapagsalita ang mga pader ng ‘yong kwarto

Kung mahimlay ka’y bitiwan man ng kama

Sa pagod nang ‘yong pinaulit ulit na tanong

Hindi ako magsasawa

Dalawampung libo’t labing dalawa

Dalawampung libo’t labing isa

Tuwing kausap ka, bumabalik ako sa mga taong pinilit limutin ng alaala

Sa pagkakataong tanungin mo kumusta ako

Sasagutin kitang mabuti sa biyaya ng Diyos

Kung matapos ang ilang minuto’t tanungin mo ulit kumusta ako

‘Wag kang mag-alala

Hindi ko pagsasawaang sagutin kang mabuting mabuti sa awa ng Diyos

Kung tanungin mo man kung ilang taon ako, sasagutin kita nang matapat

Sa saglit na pagkakataong malimutan mong tinanong mo ‘ko

‘Wag kang mag-alala

Babalik rin ako sa kung paano mo naaalalang ako’y labing apat

Kung tatango ka ngayon at hihindi mamaya

Kung nagagalak ka ngayon at maluluha mamaya

‘Wag kang mag-alala

Hindi ako magsasawang ulit ulitin mga tawa’t iyak na iilang minuto ko lang ginawa

Kung puro sakit ang natatandaan mo sa tayo

Masakit mang ang nakaraang taon ang pinili ni panaginip na alisin sa’yong kasalukuyan

‘Wag kang mag-alala

Dahil hindi ko gustong magsawa ikwento sa’yo

Paulit-ulit man

Na naging masaya ang tayo na ‘yong iniwan

 Hindi pala ikaw ang nang-iwan

Ikaw ang iniwan ng bago mong alaala

Ngunit ‘wag kang mag-alala

Mamahalin pa rin kita higit pa sa kung paano ka minahal ng pinto ng ospital

Na araw gabi’y sa’yo nakadungaw

‘Wag kang mag-alala

Huhulma tayo ng mga bagong alaala

kailanman ay di na maaangkin pa

O kaya’y ako rin ay pipikit at mananaginip

Kikitain ka sa kasalukuyang inangkin ni panaginip

Sige, aaminin ko sa’yo ang totoo:

May mga sandaling naisip kong sana’y ikaw pa rin ang dating ikaw

at tayo pa rin ang dating tayo

Ngunit kung malabo man sa malabo

at isip man ay nakalimot

‘Wag kang mag-alala

Tandaan mong puso’y di nilulumot

Ngayon mo lang sinabi,

Mga paruparo pala ang mga bilabila

01/23/16

Sa Wakas, Tayo. At Si Wakas

Sa Wakas, Tayo. At si Wakas Pinatawa ng mga tambalang may nakakakilig na kombinasyon Pagkakaibigang sinubok na ng thesis at mga production Na tila naging tagisan pa nga ng ating mga imahinasyon Ngunit sa dulo, iisa pa rin ang hinihingang rason: Ang makapasa Kahit gaano mo man gustong manatili Kailangan mong lumabas at alalahaning may wakas Ngunit bibigyan kita ng apat na dahilan upang mahalin si wakas Una, si wakas ay isang sisidlan ng mga alala Dito bigla mong naaalala mga panahong gabi na para sa'yo ang pag-uwi ng alas singko Ngunit pagtungtong sa kolehiyo Tila inumaga ang ipinagpaalam mong uwing maaga Dito una mong naranasan ang mabigo, sa kahihintay Sa kakaasa Na dadating pa siya E may 30 minute policy pala Ikaw ay makakalimot Ngunit si wakas ay magpapaalala Kung malimutan mo mang sabay nating sinulat sa apat na sulok nitong establishamento Mga pangarap ng apat na taon Sasabayan pa rin kita sa paglangoy Sa alaala ng mga kanta't tulang umikot sa ating mga dila Mga tinik sa gilid ng ating mga puso Na magpahanggang ngayon Ibinabalik ako sa kung paano tayo unang nagkakilala At papunta sa pangalawa Patuloy kang kukumustahin ni wakas Si wakas na inakala mong nagwakas Kukwestyunin ang itinayo mong lakas May tinik pa ba akong naiwan sa'yo? O ako na lang ang namimilipit sa hapdi ng 'yong paglisan Tinanong kita bakit nagbago Sinisi mo na naman kay wakas dahilan kung bakit ang tayong matagal kong pinanghawakan ay hindi ko na maintindihan Ngunit hihilingin kong ang pangatlo ay 'yong pakinggan Mahalin mo si wakas Si wakas na magtuturo sa'yong magpatawad Kung hindi sapat ang paglangoy upang ikaw ay balikan, sisisid ako. Sisisirin ko kahit gaano man kalalim 'yang iniwan kong hapdi o galos Upang ipaalala sa'yo Bakit mga puso'y pinagsama Mula apatnapu tayo'y pinag-isa Bumangon ka Si wakas na matagal mong sinisi sa'yong pagkawasak Bumubulong sa'yong magpatawad ka Pinaiyak ka ng mga nasirang pagkakaibigan Ngunit magpatawad ka At ang panghuli: Hinga Bibigyan ka ni wakas ng bagong hininga Ikaw ay iba Tayo'y pinagsama Ngunit tatahak sa mga pangarap ng kanya kanya Ikaw ay huminga S bagong estrema 'wag kang magpadala Wala mang kasiguraduhang maalala mo pa, mga tawa't iyak na ating pinagsamahan, Ito na lang ang 'yong tandaan Baunin sa'yong bagong sisisiran 'Wag kalilimutan Hinga

Ng Una

Iba pa rin ang pakiramdam ng unang pagpanhik
Ng unang paglipad
Ng unang pagsisid
Ng unang pagmamahal

Kung mawala ang mga puno sa kabulubundukan
sabihin mo paano ko pa tatawagin silang bundok?
Kung mawalan ng pakpak ang mga ibon sa kalangitan
sabihin mo paano ko pa tatawagin silang ibon?

Kung mawawala ang tubig, ang alon sa karagatan
sabihin mo paano ko pa tatawagin 'tong karagatan?
Tulad ng kung paano ko pa tatawaging ako si ako
kung mawawala ka rin naman

Gusto kong balikbalikan
ang unang beses na nagsaboy ka ng asin dito sa aking kalamnan
Kung paano mo sinabing kaya ko na
kahit sa bawat pagtapak ay nadadapa pa
Bawat lamat at sugat hindi ko ipinakita
Ngunit binulong mo, sa aking pagkakatanda
Na ang 'yong pag-ibig ay walang ikinahihiya

Naalala mo ba ang 'yong pangako
Na sa pagpanhik ko bibigyan mo ako ng mga paa tulad ng sa usa
Pakpak tulad ng sa agila
Oo, lahat 'yon binigay mo
Pero 'di mo naman sinabing para 'yun sa mas matataas pang bundok
Na tila dito sa mga paa tumutusok
Sa binigay mong mga pakpak sumuksok
ang lamig, ang sakit, ang hapdi ng mga pag-akyat na ako lang mag-isa
Mga pagbabang iniisip kung babalik ka pa
Pero bago ka nanahimik, naalala ko binulong mo,
May mga bundok na aakyatin nating magkasama
Pero may mga laban na gusto mong harapin kong mag-isa
Sabi mo pa, hindi mo naman ako iiwan
Gusto mo lang akong makitang lumalaban

At ngayon dito sa bagong pagpanhik
Wala pa ako sa tuktok
Ngunit habang pawis ay humahalik
Dito sa bagong bundok
Aabangan ko pa rin ang 'yong muling pagbulong

Maghihitay ako hindi dahil maghihintay ka
Maghihintay ako dahil naghintay ka
Matagal mo na akong hinintay at kinatagpo
Matagal tagal na rin akong nawala't nagtago
Ngunit ikaw hindi nagababago
Kita pa rin sa'yong mga bisig, ang marka ng kung paano mo ako sinagip
sa aking unang pagkakahulog

At sa aking muling pagdunog,
Ito ang aking napatunayan:

Kung mawala ang dagat ng ulap sa kabulubundukan
Kung mawalan ng balahibo ang ibon sa kalangitan
Kung mawalan ng kulay ang tubig alat sa karagatan
'Wag kang mag-alala dahil tatawagin ko pa rin sila kung ano sila
Dahil ako, kahit ilang beses akong mawala
Ilang beses man akong madapa
Paulit-ulit mo pa rin akong binabalikan
Tinatawag pa rin ako sa aking pangalan

At ito ang aking napatunayan,
Na kahit mawala man lahat ng aking pakiramdam
Aalalahanin ko pa rin ang ating sumpaan
Mananatili pa rin ako,
aking Unang Pagmamahal



02/12/16
02/15/16