Mahilig ka rin pala sa mga bituin
Hindi tuloy ako makapaghintay na makasama ka
Sabay natin silang bibilangin
hanggang sa umabot tayo sa dalawampung milyon at isa,
dalawampung milyon at dalawa,
dalawampung milyon at tatlo
At sa malalapad na mga ulap mahihiga tayo
Doon itutuloy natin ang pagbibilang
Hanggang sa mag-uumaga na't hindi pa rin tapos ang ating mga kwento
Ihuhuli mo ko ng isang bituing patitirahin mo sa'yong mga kamay
Tila isang alitaptap na unang beses naging masaya sa kanyang pagkakadakip
Napabulong ako sa aking sarili
Sabi ko, gusto ko maging ganyan
Hindi sa gusto kong maging bituin
O sa kagustuhang maging isang alitaptap, hindi!
Gusto kong dakpin mo ko
Na sa sobrang higpit
May kasiguraduhan akong sa'yo
mas makakahinga pa rin ako
Habang tinititigan natin ang mga bituing nilalamon na ng buntot ng ulap na ating pinaghigaan
Hihilingin kong ikwento mo naman sa'kin ang mga araw na naghintay ka
May ibubulong ka sa akin at sasagot akong
Talaga? Tinititigan mo lang ako nung mga panahong 'yun?
Mga panahong, iniisip ko na kaya ko na ng mag-isa
Kaya ko naman na ako lang mag-isa.
Oo na! Hindi ko naman talaga kaya na ako lang mag-isa
Kaya nga ngayon magkasama tayong dalawa
Kahit hindi ako naging tapat
Sinabi mong ang pagmamahal mo naman ay sapat
Lalamunin ng mga ulap ang mga bituing kinasisiyahan kong pagmasdan
Lalamunin ng araw ang gabing madalas kong titigan
Ngunit ikaw, mananatili
Dito ko napatunayan, higit pa sa kislap ng dalawampung milyon at tatlong bituin
Ang ikinubli mong pagmamahal para sa akin
Pagkatapos nito Bigla mong inamin
Tinititigan mo lang ako noon dahil alam mong makikita rin kita
At dahil matagal na pala tayong magkakilala
04/02/2016
1:50AM
